เหตุใดคุณภาพพลาสติกรีไซเคิลจึงแตกต่างกัน: คู่มือปฏิบัติสำหรับผู้ขึ้นรูป

ความแตกต่างของการจัดระดับเกิดขึ้นจากที่ใด

แหล่งวัตถุดิบกำหนดเพดาน: เรซินรีไซเคิลจากอุตสาหกรรม (PIR) มักสะอาด เป็นพอลิเมอร์ชนิดเดียว และมีสมบัติใกล้เคียงเรซินบริสุทธิ์ ขณะที่เรซินรีไซเคิลหลังการบริโภค (PCR) ซับซ้อนและอาจมีหลายพอลิเมอร์ สารตัวเติม สารหน่วงไฟ และสารเติมแต่งตกค้าง

การบำบัดเบื้องต้นกำหนดขีดจำกัดล่าง: การคัดแยกด้วยการลอยตัวหรืออินฟราเรดใกล้ การล้าง ขนาดตะแกรงกรองหลอม และการอัดเม็ดแบบทำให้เนื้อเดียว — ตัดทอนขั้นตอนใดขั้นตอนหนึ่งย่อมลากสมรรถนะลง

สี่ข้อตรวจสอบก่อนใช้งาน

1. การเปรียบเทียบการไหลหลอมเหลว: ความเบี่ยงเบนมากจาก MFR ของวัสดุใหม่ก่อปัญหาการเติมเต็มและรูปลักษณ์

2. เถ้าและการปนเปื้อน: สะท้อนโดยตรงถึงคุณภาพการกรองและการล้าง เถ้าที่สูงมักมาพร้อมจุดดำและสมบัติเชิงกลที่ต่ำลง

3. กลิ่น: โดยเฉพาะภายในห้องโดยสารรถยนต์และเครื่องใช้ไฟฟ้า กลิ่นตกค้างในวัสดุรีไซเคิลแก้ไขได้ยาก

4. ความสม่ำเสมอของล็อต: ขอรายงานสามล็อตติดต่อกันแทนใบรับรองเพียงฉบับเดียว

แนวทางการผสมเชิงปฏิบัติ

สำหรับชิ้นส่วนภายในที่ไม่วิกฤตและไม่มีข้อกำหนดด้านรูปลักษณ์ เนื้อ PCR สามารถสูงได้ ส่วนชิ้นงานด้านรูปลักษณ์หรือรับแรง ให้คงระดับต่ำหรือใช้เพียง PIR เท่านั้น

ปรับแรงดันกำและอุณหภูมิไปพร้อมกันเมื่อผสม — ความหนืดของวัสดุรีไซเคิลมักต่ำกว่า พารามิเตอร์ของวัสดุใหม่จึงมักทำให้เกิดรอยบุ๋ม

สำหรับการใช้งานที่ต้องหน่วงไฟ สัมผัสอาหาร หรือของเล่น อย่าผสมเองในสถานที่ ให้ใช้เกรดเฉพาะที่ได้รับการรับรอง